के लेख्नु पनि श्रम हो र?

तर उनीहरूले कहिल्यै देखेनन्– कम्प्युटरको नीलो उज्यालोमा कचेरा पग्लिएका र आँसु सुकेका आँखाहरू, रातका घडीहरूसँग जुधेर तथ्यको छाती चिर्ने मस्तिष्क, र, सत्यको भारीले थिचिएर निहुरिएको मेरुदण्ड!